 |
129 |
 |
Vele jaren geleden maakte ik het volgende mee. Een vriend, een goed mens, maar niet gelovig, wees op een wereldkaart en zei me: kijk eens van het noorden tot het zuiden, van het oosten tot het westen- Waar moet ik naar kijken?, vroeg ik hem. Hij antwoordde: naar het mislukken van Christus. Al zoveel eeuwen probeert men zijn leer in het leven van de mensen ingang te doen vinden- en kijk naar het resultaat! Eerst werd ik door droefheid overvallen. Het is inderdaad smartelijk te zien, hoeveel mensen Christus niet kennen. En hoe velen die Hem wel kennen, leven alsof ze Hem niet kenden.
Maar dit gevoel van treurigheid duurde maar een ogenblik. In plaats daarvan kwamen liefde en dankbaarheid in me op, want Jezus heeft in zijn verlossingswerk de mens als medewerker in volle vrijheid uitverkoren. Jezus is geen mislukking geworden; zijn leven en leer bevruchten voortdurend de wereld. En zijn verlossing is voldoende en overvloedig.
God wil geen slaven maar kinderen, en respecteert zo onze vrijheid. De verlossing houdt niet op en wij nemen eraan deel. Volgens de wil van Christus moeten wij in ons vlees, in ons leven aanvullen wat aan zijn lijden nog ontbreekt, zoals Paulus het ons overduidelijk zegt, namelijk pro Corpore eius, quod est Ecclesia, ten gunste van zijn Lichaam, de Kerk (vgl. Kol. 1, 24). Het is de moeite waard, ons leven op het spel te zetten en ons helemaal over te geven om zo te beantwoorden aan de liefde en het vertrouwen die God ons geschonken heeft. Het is vooral de moeite waard dat we besluiten ons christelijk geloof serieus te nemen. Als we de geloofsbelijdenis bidden, belijden we ons geloof in God de almachtige Vader, in zijn Zoon Jezus Christus die gestorven en verrezen is, en in de heilige Geest, de heer en schenker van het leven. Wij belijden dat de ene, heilige, katholieke en apostolische Kerk het Lichaam van Christus is, bezield door de heilige Geest. Wij belijden vol vreugde de vergiffenis van de zonden en de hoop op het eeuwig leven. Maar dringen deze waarheden door tot in ons hart of blijven ze op onze lippen zweven? De goddelijke boodschap van het Pinksterfeest, die zege, vreugde en vrede verkondigt, moet het onwrikbaar fundament van het denken, handelen en heel het leven van iedere christen zijn.
|
 |
|