Jezus Christus, volmaakt God en volmaakt Mens

De Zoon van God is vlees geworden, Hij die perfectus Deus, perfectus homo (Geloofsbelijdenis, Quicumque), volmaakt God en volmaakt Mens is. In dit geheim schuilt iets wat de christenen in ontroering zou moeten brengen. Tot de dag van vandaag voel ik nog, hoe aangedaan ik toen was. Graag zou ik Loreto weer bezoeken en in gedachten ga ik erheen om de kinderjaren van Jezus nog eens te beleven, terwijl ik het Hic Verbum caro factum est herhaal en overweeg.

Iesus Christus, Deus Homo, Jezus Christus, God-Mens, dat is een van de magnalia Dei (Hand. 2, 11), van de grote daden van God, die wij in dankbaarheid voor de Heer overwegen: voor de Heer die kwam om vrede op aarde te brengen aan de mensen van goede wil (Lc. 2, 14), aan alle mensen die hun wil gelijkvormig willen maken aan Gods Wil. Niet alleen aan de armen, niet alleen aan de rijken, maar aan alle mensen, aan alle broeders! Want wij zijn allen kinderen van God, broeders en zusters van Christus. Zijn Moeder is onze Moeder.

Er is maar één volk op aarde, het volk van de kinderen van God. Wij moeten allemaal dezelfde taal spreken die de Vader die in de hemel is ons leert, de taal van het tweegesprek van Jezus met zijn Vader, de taal die men met het hart en met het hoofd spreekt, de taal die u nu in uw gebed gebruikt. Het is de taal van contemplatieve mensen die een geestelijk leven leiden, omdat ze zich bewust geworden zijn van hun kindschap Gods, een taal die zich uit in de vele impulsen van de wil, de verlichting van het verstand, de roerselen van het hart en de beslissingen die leiden tot het rechtschapen leven, het goede, de vreugde en de vrede.

Laten wij ons geliefd Kind in de kribbe aanschouwen en ernaar kijken in het besef dat wij voor een mysterie staan. Dat mysterie kunnen we alleen met geloof aannemen, ook door het geloof verdiepen wij in de inhoud ervan. Daar is de nederige houding van een christelijke ziel voor nodig, die niet probeert de grootheid van God terug te brengen tot het armzalige bevattingsvermogen van de mens. Zo kunnen wij begrijpen dat dit mysterie, in al haar duisternis, een licht is dat richting geeft aan het leven van de mensen.

Wij zien, zegt de heilige Johannes Chrysostomus, dat Jezus uit ons en onze menselijke natuur is voortgekomen, dat Hij geboren werd uit de Moedermaagd, zonder dat wij begrijpen hoe dit wonder kon geschieden. Probeer niet het te begrijpen, maar neem eenvoudig aan wat God u heeft geopenbaard, en pieker niet over wat geheimgehouden wordt (H. Johannes Chrysostomus, In Matthaeum homilae, 4, 3 [PG 57, 43]). Door deze houding zullen we leren begrijpen en beminnen. Het geheim zal voor ons een fantastische les zijn, overtuigender dan welke menselijke redenering ook.