Wij spraken zojuist over de gebeurtenissen te Naïm. Wij zouden nog andere kunnen aanhalen. De evangelies zijn er vol van. Die verhalen hebben de harten van de mensen steeds in vuur en vlam gezet en zullen ze ook blijven raken. Zij houden immers niet slechts het eerlijke gebaar in van een mens die medelijden krijgt met zijn naasten, maar zij tonen vóór alles de onmetelijke liefde van de Heer. Het hart van Jezus is het hart van de mensgeworden God, Emmanuël, God met ons.

De Kerk, met Christus verenigd, wordt geboren uit een doorstoken hart (Vesperhymne van het Feest). Uit dat geheel geopende hart wordt ons het leven doorgegeven. Hoe zouden wij ons hier niet, al is het maar kort, de sacramenten herinneren door middel waarvan God in ons werkt en ons deelgenoot maakt van de verlossende kracht van Christus? Hoe zouden wij hier niet, met bijzondere dankbaarheid, denken aan het allerheiligst sacrament van de eucharistie, het heilig offer van Kalvarië en zijn voortdurende onbloedige hernieuwing in de heilige mis? Jezus schenkt zich aan ons als voedsel. Omdat Hij tot ons komt, wordt alles anders. Hierdoor manifesteren zich in ons krachten die de ziel vervullen - de hulp van de heilige Geest - en die onze handelingen alsmede onze manier van denken en voelen doordringen. Het hart van Christus is de vrede voor de christen.

De grond voor de overgave die de Heer van ons verwacht ligt niet alleen in onze wensen, noch in onze krachten die zo vaak klein en onvoldoende zijn. Vóór alles steunt zij op de genade die de liefde van het hart van de mens geworden God voor ons verworven heeft. Daarom kunnen en moeten wij zonder moe of moedeloos te worden volharden in ons innerlijk leven als kinderen van onzeVader die in hemel is. Ik wijs er graag op hoe de christen in geloof, hoop en liefde zijn normale bestaan beoefent. In allerlei kleine dingen die zich in de normale omstandigheden van zijn dagelijks leven voordoen. Immers dáár juist wordt werkelijk duidelijk hoe iemand, die rekent op de goddelijke bijstand, zich gedraagt. In de beleving van de theologale deugden vindt hij bovendien de blijdschap, de kracht en de rust die hem kenmerken.

Dat zijn de vruchten van de vrede van Christus, de vrede die zijn allerheiligst hart ons geeft. Laten wij nogmaals benadrukken dat de liefde van Jezus voor de mensen een ondoorgrondelijk aspect van het goddelijk mysterie is, van de liefde van de Zoon voor de Vader en de heilige Geest. De heilige Geest, de band van liefde tussen de Vader en de Zoon vindt een menselijk hart in het goddelijk Woord.

Het is onmogelijk over deze kernwaarheden uit ons geloof te spreken zonder ons bewust te zijn van de beperktheid van ons verstand en de grootheid van de openbaring. Maar alhoewel wij die waarheden niet kunnen begrijpen, ondanks het feit dat ons verstand zich er steeds over verbaast, toch geloven wij hier nederig en standvastig in. Wij wéten dat het zo is, dank zij de getuigenis van Christus. Wij weten dat de liefde in de schoot van de heilige Drievuldigheid zich uitstort over alle mensen, door middel van de liefde van het hart van Jezus.