Het moment van de grote beproeving was voor hem gekomen en vertwijfeld kwam hij je opzoeken.

-Herinner je je nog? Hij - de vriend die je “verstandige” adviezen gaf - vond jouw gedrag utopisch, het gevolg van verwrongen ideeën, van een wil die was gemanipuleerd en - meer van zulke “scherpe” inzichten.

“Die overgave aan de Heer”, was zijn oordeel, “is een abnormale overspanning van het religieuze gevoel.” En in zijn zielige logica dacht hij dat er tussen jou en je gezin een vreemde was gaan staan: Christus.

Nu heeft hij begrepen wat je hem zo vaak hebt gezegd: Christus trekt nooit zielen uit elkaar.