Een man van geloof schreef me:”Wanneer je noodgedwongen geïsoleerd moet leven, merk je de hulp van je broers pas goed. Als ik zie dat ik nu alles - in mijn eentje - moet dragen, denk ik vaak, dat als dat - gezelschap dat wij elkaar van verre houden - de gezegende gemeenschap der heiligen - er niet was, ik mijn optimisme, waar ik vol van ben, niet zou kunnen bewaren.”